Po długiej nieobecności wracam z wpisem na IMO ważny temat. Chodzi mi o jeden z największych błędów naszego szkolnictwa – zabijanie kreatywności. Zacznę od przykładu. Dzieci idące do przedszkola nieraz otrzymują zadanie wypełnienia konturów jakiegoś obrazka. Niech będzie to łączka, słoneczko, króliczek i kilka kwiatów. Większość dzieci do pokolorowania króliczka użyje kredki szarej, trawy – zielonej, słońca – żółtej, nieba – niebieskiej (ewentualnie pokoloruje na niebiesko chmurki, a niebo zostawi białe, ale to raczej nie cecha kreatywności, a zła wróżba na przyszłość Chociaż nie znam się ), kwiatka – zielonej, żółtej i czerwonej, fioletowej, lub niebieskiej do płatków (ewentualnie oleje żółty środek i pomaluje całość na niebiesko, albo czerwono. Ale to też raczej zła wróżba ^^).
Jednak może zdarzyć się osobnik który pomaluje płatki na czerwono w niebieskie romby, trawę na żółto, dorysuje drugie słońce, króliczka zrobi białego w różowe ciapki, a w “środku” któregoś z kwiatków dorysuje czarne paski.
Pani wychowawczyni, z doświadczenia wiem, że są to raczej proste kobiety (typ kujonki. Uczy się dużo i ma umiejętność schematycznego zapamiętywania wszystkiego, a potem zapominania. Generalnie niekumata Ale przynajmniej miła i opiekuńcza ) podejdzie do takiego dziecka i w dobrej wierze powie mu, że nie istnieją kwiatki w paski, trawa jest zielona, słońce jedno, “środek” kwiatka jest jednolicie żółty, a króliczki nie mają różowych plamek, nie dając dziecku wytłumaczyć czemu pokolorowało obrazek w ten sposób. Trawa była żółta bo wyschła od dwóch słońc, króliczek ma różowe plamki bo to króliczek należący do fanki tego koloru która pomalowała go flamastrami, “środek” kwiatka ma czarne paski bo siedzi w nim pszczółka, a płatki kwiatka są w romby bo przecież taki może istnieć. (nie potrafię oddać sposobu myślenia dziecka. Mój przykład jest dużo bardziej “dorosły”. Ale to tylko przykład dla przykładu )

Czytaj dalszą część strony »